Gimnazjum w Sadownem

Publiczne Gimnazjum im. bł. Edwarda Grzymały w Sadownem

Fizyka

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w gimnazjum

 

  1. Ocena musi być systematyczna, motywacyjna, zrozumiała i jawna.
  2. Ocena wyrażona jest w skali 1-6.
  3. Składnikami stanowiącymi przedmiot oceny są:

a)      praca ucznia (przygotowanie do zajęć, terminowość, systematyczność, aktywność,  podejmowanie działań naprawczych i samokształceniowych, udział w konkursach, olimpiadach i projektach);

b)      umiejętności (czytanie, mówienie, słuchanie, stosowanie wiedzy w praktyce, pisanie, rozumienie);

c)      wiedza;

d)      postawa ucznia.

  1. Przewiduje się następujące źródła informacji, prowadzące do ustalenia oceny bieżącej uczniom:

a)      wypowiedź ustna:

  • obejmująca materiał bieżący bez zapowiedzi z zakresu od 1 do 3 ostatnich tematów,
  • obejmująca materiał powtórzeniowy ustalony wcześniej przez nauczyciela,

b)      dłuższe formy wypowiedzi pisemnych (sprawdziany, testy, prace klasowe);

c)      krótkie formy prac kontrolnych – np. kartkówki;

d)      prace domowe;

e)      projekty, doświadczenia, prace i zadania, w tym ćwiczenia praktyczne wykonywane przez uczniów;

f)        estetyka i systematyczność w prowadzeniu zeszytu przedmiotowego;

g)      ocena aktywności ucznia podczas zajęć;

h)      działalność pozalekcyjna ucznia;

i)        przygotowanie ucznia do zajęć;

j)        osiągnięcia w konkursach i olimpiadach przedmiotowych oraz zawodach sportowych

  1. Prace pisemne przeprowadza się w formie opisowej (zadania do rozwiązania i teoria) lub testu.
  2. Każdy sprawdzian zapowiadany jest z tygodniowym wyprzedzeniem.
  3. Sprawdzone prace należy oddać w ciągu 2 tygodni.
  4. Każdy sprawdzian można poprawić.
  5. Poprawy należy dokonać w ciągu 2 tygodni od dnia oddania prac przez nauczyciela.
  6. Poprawy należy dokonać po lekcjach.
  7. Jeżeli z przyczyn losowych uczeń nie pisał sprawdzianu w przewidzianym terminie, zobowiązany jest do napisania go w ciągu 2 tygodni od daty przeprowadzenia sprawdzianu.
  8. Dopuszcza się nieprzygotowanie usprawiedliwione do lekcji 2 razy w semestrze przy 2 godzinach lekcyjnych tygodniowo (klasa III) oraz 1 raz w semestrze przy 1 godzinie tygodniowo (klasy I i II).
  9. Usprawiedliwione są zawsze przypadki losowe.
  10. Ocenę z odpowiedzi nauczyciel wpisuje do zeszytu przedmiotowego.
  11. Sprawdziany ocenia się według następujących progów procentowych:

 

100% - 96% + zadanie dodatkowe, wykraczające poza ramy programowe – celujący

95% - 85% - bardzo dobry

84% - 72% - dobry

71% - 51% - dostateczny

50% - 30% - dopuszczający

29% - 0% - niedostateczny

Spełnienie wymagań z poziomu wyższego uwarunkowane jest spełnieniem wymagań niższych, co oznacza, że ubiegając się o kolejną, wyższą ocenę, uczeń musi mieć opanowane również zagadnienia przyporządkowane ocenie niższej . Uczeń ubiegający się o ocenę celującą to uczeń bardzo dobry, który wykazuje się wiedzą i umiejętnościami z dziedziny fizyki również wykraczającymi poza obowiązujący zakres programowy.

Warunki i tryb otrzymania wyższej niż przewidywana półrocznej lub rocznej oceny klasyfikacyjnej określa wewnątrzszkolny system oceniania

Uczeń, który nie spełnia wymagań koniecznych, otrzymuje ocenę niedostateczną ponieważ:

-        nie opanował wiadomości teoretycznych, w stopniu pozwalającym na kontynuację przedmiotu

-        popełnia poważne błędy merytoryczne, myli wielkości fizyczne i ich jednostki

-        nie potrafi rozwiązywać prostych zadań obliczeniowych

-        nie umie opisać prostych zjawisk fizycznych, które były omawiane bądź prezentowane na lekcjach

-        nie pracuje systematycznie, często nie odrabia prac domowych, jest nieprzygotowany do zajęć

Kryteria oceniania z fizyki dla klasy I gimnazjum (1 godzina tygodniowo)

na ocenę dopuszczającą uczeń (wymagania konieczne):

-        stosuje zasady higieny i bezpieczeństwa w pracowni fizycznej

-        stwierdza, że podstawą eksperymentów fizycznych są pomiary

-        wymienia podstawowe przyrządy służące do pomiaru wielkości fizycznych

-        zapisuje wyniki pomiarów w tabeli

-        rozróżnia pojęcia: wielkość fizyczna i jednostka wielkości fizycznej

-        stwierdza, że każdy pomiar obarczony jest niepewnością

-        oblicza wartość średnią wykonanych pomiarów

-        stosuje jednostkę siły, którą jest niuton (1 N)

-        potrafi wyobrazić sobie siłę o wartości 1 N

-        posługuje się siłomierzem

-        podaje treść pierwszej zasady dynamiki Newtona

-        omawia, na czym polega ruch ciała

-        rozróżnia pojęcia: droga i odległość

-        stosuje jednostki drogi i czasu

-        określa, o czym informuje nas prędkość

-        wymienia jednostki prędkości

-        opisuje ruch jednostajny prostoliniowy

-        wymienia właściwe przyrządy pomiarowe

-        mierzy, np. krokami, drogę, którą zamierza przebyć

-        mierzy czas, w jakim przebywa zaplanowany odcinek drogi

-        stosuje pojęcie prędkości średniej

-        podaje jednostkę prędkości średniej

-        wyjaśnia, jaką prędkość wskazują drogowe znaki nakazu ograniczenia prędkości

-        określa przyspieszenie

-        stosuje jednostkę przyspieszenia

-        wyjaśnia, co oznacza przyspieszenie równe np.

-        rozróżnia wielkości dane i szukane

-        wymienia przykłady ruchu jednostajnie opóźnionego i ruchu jednostajnie przyspieszonego

-        omawia zależność przyspieszenia od siły działającej na ciało

-        opisuje zależność przyspieszenia od masy ciała (stwierdza, że łatwiej poruszyć lub zatrzymać ciało o mniejszej masie)

-        współpracuje z innymi członkami zespołu podczas wykonywania doświadczenia

-        opisuje ruch ciał na podstawie drugiej zasady dynamiki Newtona

-        podaje definicję niutona

-        stosuje jednostki masy i siły ciężkości

-        używa pojęcia przyspieszenie grawitacyjne

-        podaje treść trzeciej zasady dynamiki

-        opisuje wzajemne oddziaływanie ciał, posługując się trzecią zasadą dynamiki Newtona

Na ocenę dostateczną uczeń:

-        omawia na przykładach, jak fizycy poznają świat

-        objaśnia na przykładach, po co nam fizyka

-        selekcjonuje informacje uzyskane z różnych źródeł, np. na lekcji, z podręcznika, z literatury popularnonaukowej, Internetu

-        wyjaśnia, że pomiar polega na porównaniu wielkości mierzonej ze wzorcem

-        zapisuje wynik pomiaru z niepewnością pomiaru

-        projektuje tabelę pomiarową pod kierunkiem nauczyciela

-        przelicza jednostki czasu i długości

-        szacuje rząd wielkości spodziewanego wyniku i wybiera właściwe przyrządy pomiarowe (np. do pomiaru długości)

-        wyjaśnia, dlaczego wszyscy posługujemy się jednym układem jednostek — układem SI

-        używa ze zrozumieniem przedrostków, np. mili-, mikro-, kilo- itp.

-        projektuje proste doświadczenia dotyczące np. pomiaru długości

-        zapisuje wynik obliczeń jako przybliżony

-        z dokładnością do 2–3 cyfr znaczących

-        definiuje siłę jako miarę działania jednego ciała na drugie

-        podaje przykłady działania sił i rozpoznaje je w różnych sytuacjach praktycznych

-        wyznacza siłę wypadkową i określa warunki, w których siły się równoważą

-        wyjaśnia, od czego zależy bezwładność ciała

-        opisuje wybrane układy odniesienia

-        wyjaśnia, na czym polega względność ruchu

-        szkicuje wykres zależności drogi od czasu na podstawie opisu słownego

-        wyodrębnia zjawisko z kontekstu, wskazuje czynniki istotne i nieistotne dla wyniku doświadczenia

-        posługuje się wzorem na drogę w ruchu jednostajnym prostoliniowym

-        szkicuje wykres zależności prędkości od czasu w ruchu jednostajnym na podstawie opisu słownego

-        rozwiązuje proste zadania obliczeniowe związane z ruchem

-        zapisuje wyniki pomiarów w tabeli

-        odczytuje z wykresu wartości prędkości w poszczególnych chwilach

-        oblicza drogę przebytą przez ciało

-        rysuje wykres zależności drogi od czasu w ruchu jednostajnym prostoliniowym na podstawie danych z tabeli

-        przelicza jednostki prędkości

-        zapisuje wynik obliczenia w przybliżeniu (z dokładnością do 2–3 cyfr znaczących)

-        wyznacza prędkość, z jaką się porusza, idąc lub biegnąc, i wynik zaokrągla do 2–3 cyfr

znaczących

-        szacuje długość przebywanej drogi na podstawie liczby kroków potrzebnych do jej przebycia

-        oblicza prędkość średnią

-        wyjaśnia sens fizyczny przyspieszenia

-        odczytuje z wykresu wartości prędkości w poszczególnych chwilach

-        opisuje jakościowo ruch jednostajnie opóźniony

-        opisuje, analizując wykres zależności prędkości od czasu, czy prędkość ciała rośnie, czy maleje

-        odczytuje dane zawarte na wykresach opisujących ruch

-        podaje przykłady zjawisk będących skutkiem działania siły

-        wyjaśnia, że pod wpływem stałej siły ciało porusza się ruchem jednostajnie przyspieszonym

-        projektuje pod kierunkiem nauczyciela tabelę pomiarową do zapisywania wyników pomiarów

-        wnioskuje, jak zmienia się siła, gdy przyspieszenie zmniejszy się: 2, 3 i więcej razy

-        wnioskuje, jak zmienia się siła, gdy przyspieszenie wzrośnie: 2, 3 i więcej razy

-        wnioskuje o masie ciała, gdy pod wpływem danej siły przyspieszenie wzrośnie: 2, 3 i więcej razy

-        wnioskuje o masie ciała, gdy pod wpływem danej siły przyspieszenie zmniejszy się: 2, 3 i więcej razy

-        analizuje zachowanie się ciał na podstawie drugiej zasady dynamiki

-        rozróżnia pojęcia: masa i siła ciężkości

-        posługuje się pojęciem siły ciężkości

-        oblicza siłę ciężkości działającą na ciało na Ziemi

-        wymienia przykłady ciał oddziałujących na siebie

-        podaje przykłady oporu stawianego ciałom poruszającym się w różnych ośrodkach

-        wskazuje przyczyny oporów ruchu

-        rozróżnia pojęcia: tarcie statyczne i tarcie kinetyczne

-        wymienia pozytywne i negatywne skutki tarcia

Na ocenę dobrą uczeń:

-        samodzielnie projektuje tabelę pomiarową, np. do pomiaru długości ławki, pomiaru czasu pokonywania pewnego odcinka drogi

-        przeprowadza proste doświadczenia, które sam zaplanował

-        wyciąga wnioski z przeprowadzonych doświadczeń

-        potrafi oszacować wyniki pomiaru

-        wykonuje pomiary, stosując różne metody pomiaru

-        opisuje siłę jako wielkość wektorową

-        demonstruje równoważenie się sił mających ten sam kierunek

-        wykonuje w zespole kilkuosobowym zaprojektowane doświadczenie demonstrujące dodawanie sił o różnych kierunkach

-        demonstruje skutki bezwładności ciał

-        odczytuje dane zawarte na wykresach opisujących ruch

-        rysuje wykres zależności drogi od czasu w ruchu jednostajnym prostoliniowym

-        wykonuje doświadczenia w zespole

-        szkicuje wykres zależności prędkości od czasu w ruchu jednostajnym

-        stosuje wzory na drogę, prędkość i czas

-        rozwiązuje trudniejsze zadania obliczeniowe dotyczące ruchu jednostajnego

-        rozwiązuje zadania nie obliczeniowe dotyczące ruchu jednostajnego

-        przewiduje, jaki będzie czas jego ruchu na wyznaczonym odcinku drogi, gdy jego prędkość wzrośnie: 2, 3 i więcej razy

-        przewiduje, jaki będzie czas jego ruchu na wyznaczonym odcinku drogi, gdy jego prędkość zmaleje: 2, 3 i więcej razy

-        wyjaśnia, od czego zależy niepewność pomiaru drogi i czasu

-        planuje doświadczenie pozwalające badać zależność przyspieszenia od działającej siły

-        wykonuje doświadczenia w zespole

-        wskazuje czynniki istotne i nieistotne dla przebiegu doświadczenia

-        analizuje wyniki pomiarów i je interpretuje

-        oblicza przyspieszenie ciała, korzystając z drugiej zasady dynamiki

-        rozwiązuje trudniejsze zadania, korzystając z drugiej zasady dynamiki

-        oblicza siłę ciężkości działającą na ciało znajdujące się np. na Księżycu

-        formułuje wnioski z obserwacji spadających ciał

-        wymienia, jakie warunki muszą być  spełnione, aby ciało spadało swobodnie

-        podaje sposób pomiaru sił wzajemnego oddziaływania ciał

-        rysuje siły wzajemnego oddziaływania ciał w prostych przypadkach, np. ciało leżące na stole, ciało wiszące na lince

-        opisuje, jak zmierzyć siłę tarcia statycznego

-        omawia sposób badania, od czego zależy tarcie

-        uzasadnia, dlaczego przewracamy się, gdy autobus, którym jedziemy, nagle rusza lub się zatrzymuje

-        wyjaśnia przyczynę powstawania siły odśrodkowej jako siły pozornej

Na ocenę bardzo dobrą uczeń:

-        potrafi tak zaplanować pomiar, aby zmierzyć wielkości mniejsze od dokładności posiadanego przyrządu pomiarowego

-        rozkłada siłę na składowe

-        graficznie dodaje siły o różnych kierunkach

-        projektuje doświadczenie demonstrujące dodawanie sił o różnych kierunkach

-        demonstruje równoważenie się sił mających różne kierunki sporządza wykres na podstawie danych zawartych w tabeli

-        analizuje wykres i rozpoznaje, czy opisana zależność jest rosnąca, czy malejąca

-        opisuje prędkość jako wielkość wektorową

-        projektuje i wykonuje doświadczenie pozwalające badać ruch jednostajny prostoliniowy

-        rysuje wykres zależności prędkości od czasu w ruchu jednostajnym na podstawie danych z doświadczeń

-        analizuje wykresy zależności prędkości od czasu i drogi od czasu dla różnych ciał poruszających się ruchem jednostajnym

-        oblicza prędkość ciała względem innych ciał, np. prędkość pasażera w jadącym pociągu

-        oblicza prędkość względem różnych układów odniesienia

-        demonstruje, na czym polega ruch jednostajnie przyspieszony

-        rysuje, na podstawie wyników pomiaru przedstawionych w tabeli, wykres zależności prędkości ciała od czasu w ruchu jednostajnie przyspieszonym

-        opisuje, analizując wykres zależności prędkości od czasu, czy prędkość ciała rośnie szybciej, czy wolniej

-        oblicza prędkość końcową w ruchu prostoliniowym jednostajnie przyspieszonym

-        rozwiązuje zadania obliczeniowe dla ruchu jednostajnie opóźnionego

-        projektuje doświadczenie pozwalające badać zależność przebytej przez ciało drogi od czasu w ruchu jednostajnie przyspieszonym

-        wykonuje wykres zależności drogi od czasu w ruchu jednostajnie przyspieszonym na podstawie danych doświadczalnych

-        wyjaśnia, dlaczego wykres zależności drogi od czasu w ruchu jednostajnie przyspieszonym nie jest linią prostą

-        rozwiązuje trudniejsze zadania rachunkowe na podstawie analizy wykresu

-        rysuje wykres zależności przyspieszenia ciała od siły

-        planuje doświadczenie pozwalające badać zależność przyspieszenia od działającej siły

-        planuje doświadczenie pozwalające badać zależność przyspieszenia od masy ciała

-        formułuje hipotezę badawczą

-        bada doświadczalnie zależność przyspieszenia od masy ciała

-        porównuje sformułowane wyniki z postawionymi hipotezami

-        rozwiązuje zadania, w których trzeba obliczyć siłę wypadkową, korzystając z drugiej zasady dynamiki

-        wyjaśnia, od czego zależy siła ciężkości działająca na ciało znajdujące się na powierzchni Ziemi

-        omawia zasadę działania wagi

-        wyjaśnia, dlaczego spadek swobodny ciał jest ruchem jednostajnie przyspieszonym

-        planuje i wykonuje doświadczenie dotyczące pomiaru tarcia statycznego i dynamicznego

-        rysuje siły działające na ciała w skomplikowanych sytuacjach, np. ciało leżące na powierzchni równi, ciało wiszące na lince i odchylone o pewien kąt

-        wyjaśnia zjawisko odrzutu, posługując się trzecią zasadą dynamiki

-        uzasadnia, dlaczego siły bezwładności są siłami pozornymi

-        omawia przykłady zjawisk, które możemy wyjaśnić za pomocą bezwładności ciał

Kryteria oceniania z fizyki w klasie II gimnazjum  (1 godzina tygodniowo)

Na ocenę dopuszczającą uczeń:

-        wie, kiedy w sensie fizycznym wykonywana jest praca;

-        wie, że jednostką pracy w układzie SI jest .

-        wie, co rozumiemy przez moc;

-        zna jednostki mocy.

-        zna różne źródła energii;

-        wie, że istnieją naturalne źródła energii i źródła wytworzone przez człowieka.

-        wie, jakie są rodzaje energii mechanicznej;

-        zna jednostki energii.

-        wie, że energię potencjalną ciężkości posiadają ciała podniesione na pewną wysokość;

-        wie, że energia potencjalna zależy od wysokości, na którą ciało podniesiono.

-        wie, kiedy ciało ma energię kinetyczną;

-        wie, od czego zależy energia kinetyczna;

-        potrafi podać przykłady ciał posiadających energię kinetyczną.

-        wie, że jeden rodzaj energii może zamienić się w inny;

-     wie, że maszyny proste nie zmniejszają pracy, ale ułatwiają jej wykonanie;

-        wie, co to jest energia wewnętrzna;

-        potrafi wymienić sposoby przekazywania energii wewnętrznej;

-        wie, że energię wewnętrzną, energię mechaniczną, ciepło i pracę mierzymy w tych samych jednostkach.

-        wie, że energia wewnętrzna ciała rośnie podczas dostarczania do ciała ciepła lub maleje podczas odbierania ciepła;

-        wie, że ciało o wyższej temperaturze traci energię wewnętrzną, a ciało o niższej temperaturze ją zyskuje.

-        zna jednostki ciepła topnienia i krzepnięcia;

-        wie, że lód ma mniejszą gęstość niż woda i dlatego pływa w wodzie.

-        wie, że topnienie i krzepnięcie substancji krystalicznej odbywa się w stałej temperaturze;

-        wie, że podczas parowania ciepło jest pobierane przez ciało, a podczas skraplania oddawane do otoczenia.

-        wie, że istnieją dwa rodzaje elektryczności: ebonitu (bursztynu) „–” i szkła „+”.

-        wie, że można naelektryzować ciało przez zetknięcie go z innym ciałem naelektryzowanym;

-        wie, że atom składa się z dodatnio naelektryzowanego jądra i ujemnych elektronów krążących wokół jądra w pewnej odległości;

-        wie, że elektryzowanie polega na rozdzielaniu ładunków, a nie na ich wytwarzaniu;

-        wie, że można naelektryzować ciało, nie pocierając go ani nie stykając z ciałem naelektryzowanym.

-        wie, że ciała dzielimy na przewodniki i izolatory.

-        potrafi wymienić skutki przepływu prądu elektrycznego;

-        wie, jaki jest umowny kierunek prądu;

-        wie, że natężenie prądu mierzymy w amperach (A);

-        wie, do czego służy amperomierz;

-        potrafi wymienić źródła prądu;

-        wie co to węzeł sieci;

-        potrafi narysować węzeł i oznaczyć umowne kierunki prądów.

-        zna jednostkę oporu elektrycznego i potrafi ją zapisać;

-        wie, że przewodniki z różnych materiałów mają różne opory mimo tych samych wymiarów.

-        wie jak połączone są żarówki w oświetleniu choinki.

Na ocenę dostateczną uczeń:

-        zna jednostki wielokrotne pracy.

-        potrafi obliczyć moc, znając wartość pracy i czas jej wykonania;

-        wie, że źródła energii dzielimy na odnawialne i nieodnawialne;

-        potrafi obliczyć energię potencjalną ciężkości;

-        potrafi, na przykładzie spadającej swobodnie piłki, omówić przemiany energii.

-        umie zastosować dźwignię dwustronną;

-        wie do czego służy blok stały.

-        zna rodzaje energii cząsteczek substancji.

-        wie, co to jest ciepło;

-        wie, od czego zależy ilość ciepła potrzebna do ogrzania ciała.

-        wie, co się dzieje z ciepłem podczas zmieszania dwóch substancji o różnych temperaturach;

-        wie, że dla danej substancji krystalicznej ciepło topnienia jest równe ciepłu krzepnięcia;

-        zna i rozumie pojęcia ciepła topnienia i krzepnięcia;

-        wie, jakie znaczenie dla przyrody ma wyjątkowo duże ciepło topnienia lodu i krzepnięcia wody.

-        potrafi określić ciepło parowania i skraplania;

-        wie, że ciała można naelektryzować przez tarcie;

-        wie, że przez dotyk ciała elektryzują się tą samą elektrycznością.

-        wie, że wartość siły wzajemnego oddziaływania ciał naelektryzowanych zależy od ich odległości i od wartości ładunków zgromadzonych na tych ciałach.

-        wie, że jądro składa się z dodatnich protonów i obojętnych elektrycznie neutronów.

-        wie, że w atomie obojętnym elektrycznie liczba elektronów jest równa liczbie protonów;

-        wie, że ciało naelektryzowane dodatnio ma mniej elektronów niż ciało obojętnie elektrycznie.

-        wie, że przez indukcję ciała elektryzują się przeciwnymi znakami.

-        wie, że przez tarcie można naelektryzować wszystkie ciała;

-        wie, że w izolatorach nie ma swobodnych nośników ładunków elektrycznych,

          a występują one przewodnikach.

-        zna niektóre symbole stosowane w rysowaniu schematów obwodów.

-        potrafi narysować schemat prostego obwodu elektrycznego.

-        wie, że .

-        wie, że prąd w metalach to uporządkowany ruch elektronów;

-        wie, jak włącza się do obwodu woltomierz;

-        potrafi zapisać pierwsze prawo Kirchhoffa dla węzła z trzema przewodnikami;

-        wie, że przesunięcie elektronu w przewodnikach metalowych wymaga wykonania pracy;

-        wie, że dla danego przewodnika opór elektryczny jest stały;

-        wie, że zwiększając napięcie na danym przewodniku, zwiększa się natężenie płynącego w nim prądu.

Na ocenę dobrą uczeń:

-        uczeń potrafi obliczyć pracę mechaniczną;

-        potrafi obliczyć pracę z wyrażenia .

-        wie, że praca i moc są wielkościami skalarnymi.

-        potrafi podać przykłady źródeł odnawialnych i nieodnawialnych.

-        zna rodzaje energii.

-        potrafi wymienić przykłady ciał mających energię potencjalną ciężkości, energię potencjalną sprężystości i energię kinetyczną.

-        wie, że energię potencjalną sprężystości mają ciała sprężyste po odkształceniu.

-        potrafi obliczyć energię kinetyczną.

-        uczeń potrafi podać zasadę zachowania energii mechanicznej.

-      potrafi wskazać w otoczeniu maszyny i urządzenia, w których zastosowana jest dźwignia dwustronna i kołowrót;

-     potrafi podać warunek równowagi dźwigni dwustronnej i kołowrotu.

-        wie, że miarą średniej energii kinetycznej cząsteczek jest temperatura;

-        wie, że jednym ze sposobów zmiany energii wewnętrznej jest wykonanie pracy.

-        potrafi wskazać przykłady przekazywania energii wewnętrznej;

-        wie, że cieplny sposób przekazywania energii wewnętrznej odbywa się poprzez konwekcję, przewodzenie i promieniowanie.

-        definiuje pierwszą zasadę termodynamiki

-        rozumie i wie, co to jest ciepło właściwe;

-        obliczyć ilość ciepła potrzebną do ogrzania określonej masy ciała o  stopni.

-        wie, że bilans cieplny wynika z zasady zachowania energii wewnętrznej;

-        potrafi wyjaśnić zjawiska cieplne zachodzące podczas zmian stanu skupienia materii;

-        wie, od czego zależy ilość ciepła potrzebna do stopienia substancji;

-        zna wyrażenie na obliczanie ciepła parowania.

-        wie, że ciała naelektryzowane jednoimiennie odpychają się, a ciała naelektryzowane różnoimiennie przyciągają się.

-        zna zasadę działania elektroskopu i jego budowę;

-        wie, czym się różni elektroskop od elektrometru;

-        wie, co to jest ładunek elektryczny i zna jego jednostkę .

-        wie, że wartość siły wzajemnego oddziaływania jest wprost proporcjonalna do wartości ładunków, a odwrotnie proporcjonalna do kwadratu odległości między nimi.

-        wie, że ciało naelektryzowane posiada za mało lub za dużo elektronów;

-        wie, co to są jony dodatnie i jony ujemne.

-        wie, że podczas elektryzowania przez pocieranie oba ciała uzyskują takie same ładunki co do wartości bezwzględnej, ale o przeciwnych znakach.

-        wie, na czym polega elektryzowanie przez indukcję elektrostatyczną;

-        potrafi wyjaśnić, czym różnią się w budowie wewnętrznej przewodniki od izolatorów;

-        wie, jakie warunki muszą zostać spełnione, aby w obwodzie popłynął prąd elektryczny.

-        wie, że w metalach nośnikami prądu są elektrony, a w cieczach i gazach – jony;

-        wie, co to jest natężenie prądu.

-        potrafi stosować woltomierz do mierzenia napięcia;

-        wie, że jednostką napięcia jest 1V;

-        wskazać kierunek rzeczywisty i umowny prądu w obwodzie.

-        wie, jak obliczyć pracę i moc prądu elektrycznego;

-        wie, co to jest sprawność silnika;

-        potrafi sformułować prawo Ohma;

-        potrafi zdefiniować jednostkę oporu om;

-        wie, że .

-        wie, że gdy rośnie pole przekroju poprzecznego przewodnika, to jego opór maleje;

-        wie, że wraz ze wzrostem długości rośnie opór przewodnika.

Na ocenę bardzo dobrą uczeń:

-        potrafi rozwiązywać problemy z zastosowaniem wzoru na obliczenie pracy.

-        potrafi obliczyć wszystkie wielkości z wyrażenia .

-        potrafi przeliczać jednostki mocy i pracy.

-        potrafi wyjaśnić, kiedy ciało posiada energię;

-        potrafi wyjaśnić, w jaki sposób ciało uzyskuje lub traci energię mechaniczną.

-        potrafi zastosować do obliczeń wyrażenie .

-        potrafi zastosować do obliczeń wyrażenie .

-        rozwiązuje typowe zadania rachunkowe z zastosowaniem zasady zachowania energii mechanicznej.

-     potrafi wyjaśnić zasadę działania dźwigni dwustronnej i kołowrotu;

-     potrafi uzasadnić, że kołowrót działa na tej samej zasadzie co dźwignia dwustronna;

-     potrafi uzasadnić, że stosując blok stały, nie zyskujemy ani na sile, ani na pracy.

-     potrafi zastosować dźwignię do wyznaczania masy ciał;

-         potrafi wyjaśnić, dlaczego energia wewnętrzna rośnie podczas zderzeń niesprężystych;

-         potrafi podać przykłady zamiany energii mechanicznej w wewnętrzną i odwrotnie.

-         wie, że podczas przekazywania energii wewnętrznej spełniona jest zasada zachowania energii wewnętrznej i mechanicznej;

-         potrafi obliczyć przyrost energii wewnętrznej ciała na skutek wykonania pracy.

-         potrafi wyjaśnić sposoby przekazywania energii wewnętrznej z jednego ciała do drugiego;

-         potrafi wyjaśnić rolę izolacji cieplnej w budownictwie.

-         potrafi zastosować do obliczeń wyrażenie .

-         potrafi rozwiązywać zadania z zastosowaniem bilansu cieplnego;

-         potrafi wyjaśnić zasadę budowy termosu;

-         wie, jak zbudowany jest kalorymetr.

-         potrafi obliczać wszystkie wielkości związane z przekazywaniem ciepła z zasady bilansu cieplnego.

-         potrafi obliczać ciepło topnienia i ciepło krzepnięcia;

-         wie, kiedy zachodzi topnienie, a kiedy krzepnięcie, jeśli temperatura ciała jest równa temperaturze topnienia;

-         potrafi zastosować do obliczeń wyrażenie .

-         potrafi narysować siły ilustrujące przyciąganie lub odpychanie ciał naelektryzowanych.

-         potrafi przeliczać jednostki ładunku;

-         wie, do czego służy elektrofor.

-         samodzielnie wykonuje doświadczenia z elektroskopem

-         wie, że oddziaływania ciał naelektryzowanych podlegają prawu Coulomba;

-         potrafi zademonstrować przyciąganie i odpychanie się ciał naelektryzowanych.

-         wie, jak powstają jony dodatnie i ujemne.

-         potrafi wyjaśnić mechanizm elektryzowania przez pocieranie.

-         potrafi zademonstrować i wyjaśnić elektryzowanie przez dotyk;

-         potrafi wyjaśnić, na czym polega elektryzowanie przez indukcję.

-         potrafi wyjaśnić, co się dzieje w przewodniku, gdy zbliży się do niego ciało naelektryzowane.

-         wie, na czym polega różnica w rozmieszczeniu ładunku w naelektryzowanym przewodniku i w izolatorze.

-         potrafi objaśnić skutki przepływu prądu elektrycznego;

-         potrafi wyjaśnić, co to jest natężenie prądu;

-         potrafi obliczyć natężenie prądu;

-         wie, że natężenie prądu to szybkość przepływu ładunków elektrycznych.

-         wie, jak włączyć do obwodu woltomierz, a jak amperomierz;

-         potrafi zmierzyć napięcie między dowolnymi punktami obwodu.

-         potrafi obliczać natężenia prądów dopływających lub odpływających z węzła.

-         potrafi uzasadnić, że pierwsze prawo Kirchhoffa wynika z zasady zachowania ładunku.

-         potrafi przeliczać jednostki pracy i mocy;

-         potrafi uzasadnić, że .

-         potrafi obliczać wszystkie wielkości z wyrażenia na ;

-         potrafi rozwiązywać zadania, stosując prawo Ohma.

 

Kryteria oceniania z fizyki w klasie III gimnazjum  (2 godziny tygodniowo)

Na ocenę dopuszczającą uczeń:

-         zna pojęcia położenia równowagi, wychylenia, amplitudy;

-         potrafi wskazać w otoczeniu ciała drgające.

-         wie, jakie wahadło nazywamy matematycznym;

-         wie, że w wyniku rezonansu mechanicznego różne konstrukcje mogą ulec zniszczeniu.

-         wie, co nazywamy impulsem falowym;

-         wie, że fale mogą być poprzeczne i podłużne;

-         wie, że fala, napotykając przeszkodę, ulega odbiciu lub pochłonięciu;

-         wie, że fale mogą załamywać się na granicy dwóch ośrodków.

-         wie, że dźwięki różnią się natężeniem, wysokością i barwą.

-         wie, czym jest echo;

-         wie, że magnesy odpychają się lub przyciągają;

-         wie, że magnesy przyciągają żelazne przedmioty;

-         wie, że każdy magnes ma dwa bieguny: N i S;

-         wie, że na igłę magnetyczną umieszczoną w pobliżu przewodnika z prądem działa siła powodująca jej obrót;

-         wie, jak zbudowany jest elektromagnes.

-         wie, że na przewodnik z prądem w polu magnetycznym działa siła zwanaelektrodynamiczną.

-         wie, że silniki elektryczne wykonują pracę kosztem energii elektrycznej;

-         wie, że prąd indukcyjny wzbudza się w obwodzie obejmowanym przez zmienne pole magnetyczne;

-         wie, jaki prąd nazywamy przemiennym;

-         wie, że światło jest falą elektromagnetyczną.

-         wie, że naturalnym źródłem światła jest Słońce.

-         wie, że światło w ośrodku jednorodnym rozchodzi się po liniach prostych.

-         wie, co to jest zwierciadło;

-         wie, kiedy światło ulega odbiciu, a kiedy rozproszeniu;

-        wie, jakie zwierciadła nazywamy sferycznymi;

-        potrafi rozpoznać i nazwać zwierciadło kuliste wklęsłe i wypukłe;

-         wie, że za pomocą zwierciadeł wklęsłych możemy otrzymać obrazy rzeczywiste i pozorne;

-         wie, że na granicy dwóch ośrodków światło zmienia kierunek, czyli załamuje się;

-         wie, że gdy kąt padania jest równy 0°, to załamanie nie występuje.

-         wie, co to jest pryzmat;

-         wie, co nazywamy soczewką;

-         potrafi na rysunku wskazać główną oś optyczną soczewki, ognisko, ogniskową i promienie

krzywizn.

-         wie, że za pomocą soczewek skupiających możemy otrzymać obrazy rzeczywiste

i pozorne, powiększone i pomniejszone.

-         potrafi wymienić przyrządy, w których stosuje się soczewki;

Na ocenę dostateczną uczeń:

-        wie, że drgania mogą być gasnące;

-        wie, że okres wahań wahadła zależy od jego długości.

-        potrafi wskazać w otoczeniu urządzenia, w których zastosowanie znalazły wahadła.

-        wie, co to są drgania własne;

-        wie, co to jest rezonans mechaniczny;

-        wie, jak odróżnić falę poprzeczną od podłużnej;

-        wie, co to jest grzbiet i dolina fali.

-        potrafi sformułować prawo odbicia fali;

-        wie, że dźwięki wydają ciała drgające z częstotliwością większą od 16 Hz, a mniejszą od 20 kHz;

-        wie, jak powstaje echo;

-        wie, na czym polega szkodliwość hałasu.

-        wie, że bieguny jednoimienne magnesów odpychają się, a różnoimienne – przyciągają.

-        wie, że na północy geograficznej jest południowy biegun magnetyczny, a na południu

biegun północny;

-        wie, że za pomocą elektromagnesów otrzymuje się bardzo silne pola magnetyczne.

-        potrafi podać elementy silnika elektrycznego.

-        potrafi wymienić różne sposoby wzbudzania prądu indukcyjnego.

-        wie, że do wytwarzania prądu przemiennego służą prądnice prądu przemiennego.

-        wie, że fale elektromagnetyczne mogą się rozchodzić zarówno w ośrodkach materialnych, jak i w próżni;

-        wie, jak powstaje fala elektromagnetyczna;

-        wie, że światło może rozchodzić się w ośrodkach materialnych (przezroczystych).

-        wie, jak powstaje cień i półcień;

-        potrafi wskazać na rysunku kąty odbicia i padania, prostopadłą padania;

-        potrafi podać przykłady zastosowań zwierciadeł płaskich.

-        Wie, że zwierciadło wklęsłe skupia równoległą wiązkę światła, a zwierciadło wypukłe

ją rozprasza.

-        wie, że w zwierciadłach kulistych wypukłych otrzymujemy zawsze obrazy pozorne, proste i pomniejszone.

-        wie, co to jest kąt padania i załamania;

-        potrafi na rysunku wskazać oba te kąty;

-        wie, że światło jednobarwne po przejściu przez pryzmat załamuje się dwukrotnie ku

podstawie.

-        potrafi wymienić rodzaje soczewek;

-        potrafi narysować bieg wiązki równoległej do osi optycznej po przejściu przez

soczewkę skupiającą i rozpraszającą;

-        potrafi przedstawić zasadę działania oka;

-        wie, co to jest akomodacja oka i odległość dobrego widzenia;

-        wie, jak działa lupa.

Na ocenę dobrą uczeń:

-        zna i rozumie pojęcia okresu i częstotliwości;

-        zna jednostki okresu i częstotliwości;

-        potrafi obliczyć częstotliwość drgań na podstawie znajomości okresu.

-        wie, że okres wahań wahadła nie zależy od jego masy i dla małych kątów nie zależy od kąta wychylenia;

-        potrafi zastosować swoją wiedzę do wyregulowania wahadła w zegarze.

-        wie, co nazywamy falą;

-        wie, ze fale mechaniczne nie rozchodzą się w próżni;

-        wie, że szybkość rozchodzenia się fal jest w danym ośrodku stała;

-        wie, co to jest okres, częstotliwość i długość fali.

-        potrafi graficznie zilustrować prawo odbicia fali;

-        wie, że fala może ulegać ugięciu i interferencji.

-        wie, co to są ultradźwięki i infradźwięki;

-        wie, od czego zależy natężenie, wysokość i barwa dźwięku;

-        wie, że szybkość rozchodzenia się dźwięku zależy od sprężystości ośrodka.

-        wie, co to jest pogłos;

-        potrafi rozwiązywać proste zadania rachunkowe.

-        wie, że nie można wyizolować bieguna magnetycznego.

-        wie, że w przestrzeni wokół przewodnika z prądem na igłę magnetyczną działają siły, i że wraz z odległością siły te maleją;

-        Wie, jaką rolę w elektromagnesie spełnia rdzeń z miękkiej stali.

-        wie, że nie wszystkie materiały nadają się na rdzenie do elektromagnesów.

-        wie, że siła elektrodynamiczna jest równa zeru, gdy kierunek linii pola magnetycznego

pokrywa się z kierunkiem prądu.

-        wie, że w silnikach elektrycznych wykorzystane jest zjawisko oddziaływania pola magnetycznego na przewodnik z prądem.

-        wie, w jaki sposób wytworzyć prąd indukcyjny;

-        potrafi określić kierunek prądu indukcyjnego.

-        wie, jaka jest zasada działania prądnicy prądu stałego;

-        wie, jakie wielkości opisują prąd przemienny.

-        wie, jak obliczyć szybkość rozchodzenia się fali elektromagnetycznej;

-        potrafi wymienić w widmie fal elektromagnetycznych grupy fal od najkrótszych do najdłuższych;

-        wie, co to jest długość i częstotliwość fali elektromagnetycznej.

-        potrafi doświadczalnie udowodnić prostoliniowe rozchodzenie się światła;

-        wie, że światło niesie ze sobą energię.

-        potrafi sformułować prawo odbicia światła;

-        potrafi graficznie zilustrować prawo odbicia światła;

-        wie, jakie obrazy otrzymujemy w zwierciadłach płaskich.

-        wie, co to jest główna oś optyczna, ognisko, ogniskowa i promień krzywizny;

-        wie, co to jest ognisko pozorne.

-        wie, kiedy w zwierciadłach kulistych wklęsłych otrzymujemy obraz pomniejszony, rzeczywisty i odwrócony;

-        wie, kiedy ten obraz jest powiększony, rzeczywisty, odwrócony, a kiedy pozorny, prosty i powiększony.

-        wie, że załamanie jest wynikiem różnicy szybkości rozchodzenia się światła w ośrodkach;

-        wie, kiedy kąt załamania jest mniejszy od kąta padania, a kiedy większy;

-        wie, co to jest kąt graniczny.

-        wie, że światło białe po przejściu przez pryzmat ulega rozszczepieniu;

-        wie, że szybkość rozchodzenia się światła w ośrodku zależy od długości (częstotliwości) fali świetlnej.

-        wie, co to jest zdolność skupiająca soczewek.

-        potrafi wykreślić obrazy otrzymywane w soczewkach skupiających.

-        potrafi szczegółowo omówić budowę oka;

-        wie, co to jest krótkowzroczność i dalekowzroczność.

Na ocenę bardzo dobrą uczeń:

-        potrafi obliczać okres, jeśli zna częstotliwość;

-        potrafi omówić zmiany szybkości, przyspieszenia i siły w czasie drgań sprężyny;

-        wie, że okres drgań zależy od właściwości fizycznych sprężyny;

-        potrafi wyznaczyć okres i częstotliwość na podstawie wykonanych pomiarów.

-        potrafi obliczyć okres na podstawie pomiarów czasu wahań n wahnięć;

-        wie, co to jest izochronizm wahań.

-        wie, że dla podtrzymania zarówno wahań, jak i drgań należy, dostarczać ciału energię z częstotliwością drgań własnych.

-        potrafi wyjaśnić zmiany energii w ruchu wahadła.

-        potrafi stosować wzory do rozwiązywania zadań rachunkowych i problemowych;

-        wie, że fale poprzeczne mogą rozchodzić się tylko w ciałach stałych, a fale podłużne w gazach, cieczach i ciałach stałych.

-        potrafi objaśnić mechanizm powstawania fali poprzecznej;

-        potrafi obliczać wszystkie wielkości z wyrażenia .

-        potrafi opisać i wyjaśnić zjawisko ugięcia (dyfrakcji) fal na przeszkodach lub otworach;

-        wie, co to jest fala stojąca.

-        potrafi opisać i wyjaśnić zjawisko interferencji;

-        potrafi wyjaśnić, jak powstaje fala stojąca.

-        potrafi wymienić zastosowania1 ultradźwięków w medycynie i w technice;

-        wie, że do budowy instrumentów muzycznych wykorzystuje się zjawisko rezonansu

akustycznego.

-        potrafi objaśnić, dlaczego poszczególne źródła dźwięku różnią się barwą;

-        potrafi wyjaśnić, od czego zależy wysokość i natężenie dźwięku.

-        wie, że siły magnetyczne działają w przestrzeni otaczającej magnes;

-        wie, że istnieją materiały, na które magnesy działają siłami przyciągania i takie, na które magnesy nie działają.

-        potrafi doświadczalnie wykazać działanie magnesów na substancje takie jak żelazo i na takie jak miedź;

-        potrafi określić kierunek i zwrot siły działającej na igłę magnetyczną umieszczoną w pobliżu przewodnika prostoliniowego i w pobliżu zwojnicy;

-        wie, dlaczego rdzenie elektromagnesu wykonane są ze stali miękkiej.

-        potrafi określić bieguny zwojnicy, w której płynie prąd;

-        wie, że zmiana kierunku prądu w zwojnicy powoduje zmianę biegunów magnetycznych zwojnicy.

-        wie, że rdzenie elektromagnesu wykonane są ze stali miękkiej.

-        potrafi wyjaśnić, dlaczego stal miękka znalazła zastosowanie w elektromagnesach.

-        wie, od czego i w jaki sposób zależy siła elektrodynamiczna.

-        potrafi przedstawić zasadę działania silnika elektrycznego;

-        wie, do czego służy komutator.

-        zna i potrafi objaśnić oraz stosować regułę Lenza.

-        potrafi omówić budowę i działanie prądnicy prądu przemiennego;

-        potrafi wskazać zależność właściwości fal elektromagnetycznych od ich długości;

-        potrafi stosować wzór  do rozwiązywania zadań związanych z rozchodzeniem się fal elektromagnetycznych;

-        potrafi wymienić zastosowanie fal w różnych dziedzinach.

-        potrafi wyjaśnić, dlaczego do wytwarzania energii elektrycznej powinno się stosować odnawialne źródła energii.

-        potrafi wyjaśnić, co to jest widmo fal elektromagnetycznych.

-        wie, że światło jest częścią widma fal elektromagnetycznych;

-        wie, że światło jest falą poprzeczną.

-        wie, że światło zachowuje się czasem jak strumień cząstek;

-        wie, że twórcą teorii korpuskularnej światła był Newton;

-        potrafi podać dowody falowej natury światła.

-        umie uzasadnić, dlaczego światło po odbiciu od powierzchni chropowatych jest rozproszone;

-        potrafi znaleźć konstrukcyjnie obraz odcinka w zwierciadle płaskim.

-        potrafi konstrukcyjnie znaleźć obraz dowolnej figury w zwierciadle płaskim.

-        zna zależność między ogniskową a promieniem krzywizny;

-        potrafi obliczyć ogniskową zwierciadła;

-        potrafi graficznie przedstawić bieg wiązki równoległej po odbiciu od zwierciadeł kulistych.

-        potrafi graficznie znaleźć ognisko zwierciadła kulistego;

-        potrafi narysować bieg promienia świetlnego wychodzącego z ogniska po odbiciu od zwierciadła.

-        potrafi graficznie przedstawić konstrukcję obrazu w zwierciadłach kulistych wklęsłych;

-        wie, jak obliczyć powiększenie obrazu.

-        wie, co to znaczy, że zdolność skupiająca zwierciadła kulistego jest ujemna;

-        wie, co to jest zdolność skupiająca zwierciadła kulistego i potrafi ją obliczyć.

-        potrafi objaśnić, kiedy światło ulega całkowitemu wewnętrznemu odbiciu;

-        potrafi przedstawić bieg promieni świetlnych przechodzących przez płytki równoległościenne.

-        potrafi rozwiązywać problemy z zastosowaniem praw załamania i odbicia światła

-        wie, czym różni się widmo ciągłe od widma liniowego;

-        wie, co to jest synteza światła i wie, jak ją zrealizować;

-        potrafi wyjaśnić jak powstaje tęcza

-        potrafi wyjaśnić, dlaczego światło białe w pryzmacie ulega rozszczepieniu;

-        potrafi wyjaśnić istnienie barw przedmiotów w świetle odbitym i w świetle przechodzącym;

-        potrafi doświadczalnie pokazać załamanie światła jednobarwnego przy przejściu przez pryzmat.

-        potrafi obliczać zdolność skupiającą soczewek;

-        potrafi obliczyć ogniskową soczewki, gdy zna jej zdolność skupiającą;

-        wie, jakie soczewki należy zastosować, aby usunąć wady wzroku: krótkowzroczność i dalekowzroczność.

grudzień 2017
N P W Ś C Pt S
26 27 28 29 30 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 1 2 3 4 5 6

Przyjazne Strony:

Statystyki strony

Użytkowników:
1
Artykułów:
274
Zakładek:
9
Odsłon artykułów:
306141